Lotnisko Esenboga, 33 km na północ od centrum, obsługuje głównie loty krajowe. Międzynarodowe linie lotnicze czasami latają do Ankary albo wspólnie z tureckimi liniami organizują połączenia ze Stambułu. Autobusy Havaşu wyjeżdżają co 30 min (codz. 6.00–21.00) z terminalu Havaş obok dworca kolejowego i kierują się bezpośrednio na lotnisko (3 $).

AŞTI (Ankara Şehirlerarasi Terminali Işletmesi) – gigantyczny dworzec autobusowy, znany również jako Yeni Terminal, Yeni Otogar i Yeni Garaj, przy zachodnim końcu linii podziemnej kolejki, 4,5 km na zachód od Kizilay i zaraz na północny zachód od Ismet Inönü Bulvari (Eskişehir Yolu) – zbudowany jest jak lotnisko, z wyjściami dla odjeżdżających na górnym poziomie i przyjazdami na dolnym.

Dworzec kolejowy Ankara Gari oddalony jest o 1,4 km na południowy zachód od Ulus Meydani i 2,5 km na północny zachód od Kizilay. Każdy autobus lub dolmusz kierujący się na północny wschód Cumhuriyet Bulvari (przed dworcem) dociera do Ulusu. Aby z Ankara Gari dostać się na AŞTI, trzeba przejść przejściem podziemnym przez kilka centrów handlowych i wyjść na dworzec Maltepe Ankaray. Linia Ankaray dociera na dworzec AŞTI.

Ankarska sieć metra ma dwie linie: Ankaray (łączy dworzec autobusowy AŞTI na zachodzie z Dikimevi – przez Kizilay – na wschodzie) oraz Metro (biegnie z Kizilay na północny zachód przez Sihhiye i Ulus do Batikent), przecinające się w Kizilay. Pociągi kursują codziennie od 6.15 do 23.45. Bilet jednoprzejazdowy kosztuje 0,45 $. Karnet na 5 lub 10 przejazdów ważny jest również w autobusach „EGO”.

Główna aleja miasta – Atatürk Bulvari biegnie ze starego miasta Ulus na północy przez Kavaklidere, 5,5 km na południe, do rezydencji prezydenckiej w Çankayi. Oprócz dużego konnego pomnika Atatürka na Ulus Meydani i cytadeli nie ma tu wielu zabytków. Najważniejsze muzea i obiekty godne uwagi zlokalizowane są w okolicy Ulusu, podobnie jak wiele tańszych i umiarkowanie drogich hoteli i restauracji. Cytadela (hisar) na wzgórzu, 600 m na wschód od Ulus Meydani, i pobliskie Muzeum Cywilizacji Anatolijskich to pierwszy cel większości turystów. Przy dworcu kolejowym (gar; Cumhuriyet Bulvari), 1400 m na południowy zachód od Ulus Meydani, znajduje się terminal autobusów Havaş.

Kizilay – obszar wokół skrzyżowania Atatürk Bulvari z Gazi Mustafa Kemal Bulvari/ Ziya Gökalp Caddesi – to centrum nowej Ankary, z wieloma droższymi i luksusowymi hotelami, restauracjami, biurami linii autobusowych i domami towarowymi. Kavaklidere, 2 km na południe wzdłuż Atatürk Bulvari, to modna dzielnica z ambasadami, biurami linii lotniczych, wypożyczalniami samochodów, popularnymi barami i eleganckimi sklepami oraz hotelami Hilton i Sheraton. Na wzgórzach, na południe od Kavaklidere, rozciąga się Çankaya – dzielnica willowa z rezydencją prezydencką i siedzibami wielu ambasad. Punktem orientacyjnym jest Atakule – wysoka wieża z obrotową restauracją na szczycie, widoczna z każdego miejsca miasta.

Niegdysiejsza Angora słynęła z handlu wspaniałym, miękkim runem angorskich kóz. Obecnie to miasto ministerstw, ambasad, uniwersytetów, ośrodków medycznych i przemysłu lekkiego.

Rozrastające się przedmieścia na zboczach okolicznych wzgórz w większości zamieszkuje ludność wiejska, przybyłą tu w poszukiwaniu pracy i lepszego życia.

Wielu turystów musi zatrzymać się w Ankarze, by odebrać wizy. Warto zwiedzić wspaniałe Muzeum Cywilizacji Anatolijskich, zwłaszcza po zobaczeniu hetyckich osad, szczególnie Gordionu. Zainteresowani nowszą historią Turcji mogą również obejrzeć Anit Kabir – pomnik Atatürka, ojca współczesnego państwa tureckiego. Na to wszystko powinien wystarczyć jeden dzień, choć ankarczycy chętnie gościliby turystów dłużej.

Chociaż hetyckie pozostałości datuje się na 1200 r. p.n.e., miasto właściwie zostało założone przez Frygów i prosperowało dzięki korzystnemu położeniu na skrzyżowaniu szlaków handlowych prowadzących z północy na południe i ze wschodu na zachód. Później zdobył je Aleksander Wielki, następnie Seleucydzi, aż wreszcie Galaci, którzy najechali Anatolię ok. 250 r. p.n.e. Oktawian August w 25 r. p.n.e. przyłączył Ankarę (jako Ankyrę) do Rzymu. Przez stulecia znajdowała się pod panowaniem bizantyjskim, z przerwami na najazdy perskie i arabskie. Kiedy po 1071 r. przybyli tu Seldżucy, zdobyli miasto. Angora stała się cichym miastem, słynącym jedynie z hodowli kóz.

Współczesna Ankara to dobrze rozplanowany ośrodek miejski. Kiedy w 1920 r. Atatürk utworzył tu swój tymczasowy rząd, była spokojną mieściną liczącą 30 tys. mieszkańców, strategicznie położoną w centrum kraju. Po zwycięstwie w wojnie o niepodległość, w październiku 1923 r. Atatürk ustanowił Ankarę nową stolicą Turcji, zapoczątkowując tym samym jej rozwój. Zaproszono tu europejskich urbanistów, czego rezultatem są szerokie aleje oraz liczne dzielnice willowe i dyplomatyczne. W latach 1919– 1927 Atatürk nie wyjechał do Stambułu, pracował bowiem nad uczynieniem z Ankary rzeczywistej stolicy kraju.

Turcja (tur. Türkiye, Republika Turecka – Türkiye Cumhuriyeti) – państwo położone w Azji na półwyspie Azja Mniejsza, a częściowo również w Europie ze stolicą w Ankarze. Część europejska – Tracja stanowi 3% powierzchni i oddzielona jest od części azjatyckiej morzem Marmara oraz cieśninami Bosfor i Dardanele. Turcja jest krajem czterech mórz, gdyż od północy otacza ją Morze Czarne, od zachodu Morze Egejskie i morze Marmara, a od południa Morze Śródziemne – nazywane w języku tureckim Morzem Białym.